گبه دستباف
گبه نوعی فرش عشایری پرزبلند و درشتبافت است؛ بیشتر بهدستِ بافندگان قشقایی، لُر، بختیاری و خمسه در دامنههای زاگرس (بهویژه فارس و کهگیلویهوبویراحمد) بافته میشود. هویت گبه با ذهنیبافی و سادگی دلنشینش شناخته میشود. ذهنی و مینیمال است و معمولا بدون نقشهی کاغذی، با ذهن بافنده بافته میشود. طرحهای رایج معمولا: هندسی و تصویری: لوزی، مربع، نردبانی، درخت زندگی، حیوانات (بز، شتر، پرنده) و گاهی فیگورهای انسانی همچون نقاشیهای کودکانه است. فضای خالی زیاد است و همین، گبه را برای دکور امروزی محبوب کرده است. رنگهای غالب در گبه شامل: کرم طبیعیِ پشم، قرمز روناسی، آبی نیلی، زرد گیاهی، قهوهای و شتری است. اَبرَش (نوسان لطیف رنگ) در گبه یک ویژگی شاخص بهحساب میآید. پرز پشم دستریس، پرز بلند (معمولاً ۱۰تا۲۰ میلیمتر) و چله غالباً تمامپشم است؛ در تولیدات جدید چلهی پنبه هم رایج است. گره بیشتر متقارن ترکی و در بعضی مناطق نامتقارن هم دیده میشود. پودگذاری معمولاً دوپود و کیفیت قالی گوشتدار و نرم است. از قالیچه و کناره تا میانه و اتاقی بافته میشود و بهخاطر ضخامت و نرمی، برای نشیمن و اتاق خواب عالی است. رجشمار معمولا حدود ۱۵ تا ۲۵ رج در ۷ سانتیمتر است.